اعلام واو را به اين منصب بزرگ رسما منصوب داشت تا وى با احراز اين مقام نقابت از بقيه دودمان اولاد ابراهيم مجاب ( مرتضى ) ممتاز گردد . بنا بر اين بلا شبهه هر وقت گفتند نهج البلاغه تأليف سيد رضى است ، منظور محمد بن الحسين علوى يعنى برادر علم الهدى سيد مرتضى است « 1 » . اشتباه بزرگ ديگر و پاسخ آن بعضى از نويسندگان بى هدف و مغرض ، به دروغ و به پندار خود ، خواسته‌اند بگويند سيد رضى ( با همكارى تردستانهء سيد مرتضى ) كل يا بخشى از كتاب با عظمت « نهج البلاغه » را ( كه نه تنها يك خطبه ، بلكه حتى يك كلمهء آن از او نيست ) خود ساخته و به مولاى متقيان على ( عليه السّلام ) نسبت داده است . اين سخن با هر بهانه و دستاويزى كه باشد ، به هيچ وجه مورد قبول كسانى كه سيد رضى را مىشناسند ، و از احوال او مطلع مىباشند ، نيست . زيرا ساحت قدس و پاك دامنى سيد رضى نزد همگان معلوم و زهد و وارستگى او نسبت به دنيا مشهور و تقوى و پرهيزگارى او معروف

--> ( 1 ) - ولى به نظر ما علت اين كه اين شخص بيگانهء از اسلام نهج البلاغه را تأليف سيد مرتضى دانسته اين است كه براى نخستين بار ابن خلكان متوفى به سال 681 ه - در شرح حال سيد مرتضى - وفيات الاعيان - جلد 3 صفحه 3 آن را به وى منسوب داشته ، و ابن حجر عسقلانى در گذشته 852 از وى پيروى نموده و در لسان الميزان جلد 2 صفحه 223 نوشته است سيد مرتضى متهم است كه نهج البلاغه را ساخته و پرداخته است ! نگاه كنيد به كتاب ما « سيد رضى مؤلّف نهج البلاغه » .